
รอด้วยม่านเปิดครึ่งหนึ่ง
Grammar in this story
หลังแผง 28 ม่านเปิดเพียงครึ่งเดียว และอาเฉิงคอยเฝ้าดูทางเข้าซอย
คุณป้าข้าวโพดบอกว่า “เมื่อนักร้องมาถึง เราจะเปิดไฟ”
ลูกค้ายืนรอมากขึ้นเรื่อยๆ ดังนั้นนักเรียนมัธยมปลายจึงต้องช่วยจัดเก้าอี้ก่อน
อาเฉิงพูดเบาๆ ว่าเมื่อดนตรีเริ่มจะไม่มีใครสังเกตเห็นความกังวลใจของพวกเขา
แต่หลังเวทีไม่มีใคร มีเพียงกระดาษแผ่นหนึ่งที่มีชื่อเพลงสามชื่อเขียนอยู่
คนขายบอกว่าถ้าเล่นเพลงแรกแล้วจะรู้ว่าต้องขึ้นเวที
เมื่อดนตรีเริ่ม จู่ๆ เด็กหญิงสวมหน้ากากแถวหน้าก็ลุกขึ้นยืน
เธอยิ้มและพูดว่า “เมื่อทุกคนหยุดมองหาฉัน ฉันสามารถเดินออกจากผู้ชมได้”
เมื่อนั้นอาเฉิงก็รู้ว่าเธอกำลังช่วยเด็กๆ ปรบมือตาม
เมื่อม่านเปิดออกจนสุด เวทีก็ไม่รู้สึกเหมือนเป็นมุมชั่วคราวอีกต่อไป
Finish this story
Mark it read when you are done so your path and recommendations can move forward.