没有那么吵的包厢

กลุ่มของอากาอิแค่อยากคุยเท่านั้นจึงขอห้องที่ไม่เสียงดังจนเกินไปจากแผนกต้อนรับ

พนักงานบอกว่าห้องด้านในสุดไม่มีชีวิตชีวาเหมือนห้องด้านนอกและควรเหมาะกับห้องเหล่านั้น

ทันทีที่พวกเขานั่ง ก็มีเสียงร้องอย่างเป็นระเบียบแต่ดังมาจากข้างบ้าน

ปรากฎว่านักร้องประสานเสียงข้างบ้านกำลังซ้อมเพื่อการแข่งขัน

อากาอิไปขอให้พวกเขาร้องเพลงเบาๆ มากขึ้น แต่พบว่าพวกเขาขาดเทเนอร์ไป

ผู้ควบคุมวงได้ยินเขาพูดและคิดว่าเสียงของเขาไม่ธรรมดาอย่างที่คาดไว้

สิบนาทีต่อมา อากาอิก็ร้องเพลงท่อนสูงสุดอยู่ข้างๆ

เพื่อนของเขาฟังผ่านกำแพงและพบว่ามันไม่ส่งเสียงดังเหมือนเมื่อก่อน

ไม่ใช่เพราะคณะนักร้องประสานเสียงร้องเพลงเบากว่า แต่เป็นเพราะทุกคนเริ่มฟังอย่างระมัดระวัง

พวกเขาไม่ได้พูดคุยถึงหัวข้อที่วางแผนไว้ในวันนั้น แต่ตกลงที่จะร้องเพลงด้วยกันในครั้งต่อไป

แผนกต้อนรับไม่ได้จัดห้องผิด เพียงแต่มีความเข้าใจเรื่องความเงียบที่แตกต่างออกไป