天亮时开幕的展览

นิทรรศการใหม่ของพิพิธภัณฑ์เล็กๆ มีกำหนดเปิดตอนรุ่งสาง

เสี่ยวหลินได้จัดทำแผนที่เก่า ชามจำลอง และกลไกนกที่ทำจากไม้

ท้องฟ้าเริ่มสว่างขึ้นอย่างช้าๆ และเงาในกล่องกระจกก็ชัดเจนขึ้น

ภัณฑารักษ์กล่าวว่านิทรรศการไม่เพียงแต่ควรแสดงคำตอบเท่านั้น มันควรทำให้คำถามมีชีวิตชีวา

เมื่อผู้มาเยือนคนแรกเข้ามา นกไม้ก็เริ่มเคลื่อนไหวทันที

เด็กๆ มารวมตัวกัน และแกลเลอรีที่เงียบสงบแต่เดิมก็มีชีวิตชีวา

เสี่ยวหลินยืนอยู่ที่มุมห้องและได้ยินผู้คนเริ่มพูดคุยกัน: ทำไมแผนที่ถึงถูกแขวนกลับหัว?

เธอไม่ได้อธิบายทันที เธอปล่อยให้ทุกคนค้นหาเบาะแสด้วยตนเอง

ก่อนเที่ยง แม้แต่แกลเลอรีที่เล็กที่สุดก็ยังมีการต่อแถว

ภัณฑารักษ์ยิ้มและพูดว่าเมื่อเรื่องราวต่างๆ ได้รับการสังเกตอย่างแท้จริง พิพิธภัณฑ์ก็จะสว่างขึ้น