午夜结束语

เมื่อรายการดึกสุดท้ายของสถานีวิทยุมหาวิทยาลัยเริ่มต้นขึ้น มีเพียงข้อความเดียวในความคิดเห็น

เซียวโจวมองที่หน้าจอแล้วบอกว่าถึงแม้จะมีผู้ฟังเพียงคนเดียว พวกเขาก็ต้องจบการออกอากาศอย่างจริงจัง

อาหนิงเปิดสายด่วนเจอแต่เสียงลมเบาๆที่ปลายสาย

หลังจากนั้นไม่กี่วินาที บัณฑิตคนหนึ่งบอกว่าเขาเคยซ่อนตัวอยู่หลังห้องสมุดและฟังพวกเขา

เขาบอกว่าเฉพาะตอนที่เขาอยากเลิกเรียนมากที่สุดเท่านั้นที่เขากล้าเขียนถึงสถานี

จดหมายฉบับนั้นถูกอ่านออกเสียงในเวลาต่อมา และหลังจากนั้นเขาก็รู้สึกว่ามีคนที่โรงเรียนยังคงเข้าใจเขาอยู่

เสี่ยวโจวไม่เล่นดนตรี เพราะขณะนี้ ความเงียบเท่านั้นที่เหมาะสมที่สุด

อาหนิงเปลี่ยนป้ายบอกทางเป็นบรรทัดเดียว คนได้ยินเท่านั้นที่จะรู้ว่าไม่ได้อยู่คนเดียว

เมื่อโปรแกรมสิ้นสุด ความคิดเห็นยังคงมีเพียงข้อความเดียว

แต่ทั้งคู่รู้สึกว่าข้อความนี้เพียงข้อความเดียวก็เพียงพอแล้ว