天越黑，歌越亮

Mahalle korosu geceleri prova yaparak küçük hafta sonu sahnesine hazırlanıyor.

Koroya ulaştıklarında etkinlik odasının ışıkları aniden sönüyor.

Birisi, hava ne kadar karanlık olursa, ağızlarını açmaya o kadar az cesaret edeceklerini söylüyor.

Ancak kondüktör gülümsüyor ve yüzleri ne kadar az net görebilirseniz, utançtan o kadar az korkmanız gerektiğini söylüyor.

Herkes şarkı söylemeye devam etmeye çalışıyor ve sesleri giderek daha istikrarlı hale geliyor.

Koridordaki komşular bunu duyduktan sonra onlar da yavaşça ritmi sürdürüyorlar.

Ne kadar şarkı söylerlerse o kadar gerçek arkadaş gibi görünüyorlar.

Yarım saat elektriksiz kaldıktan sonra ışıklar tekrar açılır ve aslında herkes biraz hayal kırıklığına uğrar.

Hafta sonu performansında ışıkları kısıyorlar çünkü şarkı ne kadar yumuşaksa alkışlar da o kadar uzun oluyor.