只有那张橘色椅子

Topluluk sınıfı geceleri bir paylaşım etkinliğine ev sahipliği yapıyor ancak birdenbire yeterli sayıda sandalye kalmıyor.

Yönetici üç kez sayar ve yalnızca turuncu sandalyenin hareket ettirilmediğini fark eder.

Herkes ödünç alıp alamayacağını soruyor ama teyze bunun alınamayacağını söylüyor.

“Bugün, adı yazılı olmasa da, yalnızca bu koltuğun adı var” diyor.

Etkinlik başladıktan sonra insanlar arkada durarak sandalyeye olan meraklarını daha da artırıyorlar.

Sadece bir çocuk bunun merhum amcası için olduğunu bildiğini söylüyor.

Dokuzdan sonra amcası gerçekten de elinde bir torba çöp poşetiyle geliyor.

Dinlemek için sadece on dakikası olduğunu ama bittikten sonra ortalığı toparlamak için kalacağını söylüyor.

Herkes bir yol açar ve sonunda bazı koltukların ancak doğru kişi geldiğinde gerçekten dolu olduğunu anlar.