被还回来的雨伞

เมื่อหน้าฝนใกล้จะสิ้นสุด ร่มสีน้ำเงินเก่ามากปรากฏขึ้นที่ประตูร้านก๋วยเตี๋ยว

เจ้าของร้านหัวเราะทันทีที่ได้เห็น เพราะลูกค้าหยิบร่มไปเมื่อสามเดือนก่อน

หลังคาร่มบุด้วยผ้าสีเขียว และเย็บตะเข็บเล็กๆ เป็นแถวตามขอบ

มีสติกเกอร์เปล่าวางอยู่ที่ด้ามจับ แต่ไม่มีชื่ออยู่บนนั้น

คุณป้าข้างบ้านจำได้จึงบอกว่าครั้งหนึ่งคนส่งไปรษณีย์ยืมร่มมาส่งจดหมาย

ผู้จัดการยังบอกด้วยว่าเด็กๆ ใช้เพื่อกันฝนที่ตกหนักมาก

เจ้าของต้องการจะเก็บร่ม แต่กลับพบรูปถ่ายซุกอยู่ในปลอกร่ม

ในภาพ ต่างคนต่างถือร่ม และทุกคนก็ยิ้มท่ามกลางสายฝนเดียวกัน

เจ้าของนำร่มไปวางไว้ที่ประตูแล้วบอกว่าไม่ได้คืนมาเพียงอย่างเดียว ในที่สุดมันก็กลับมาถึงบ้าน