一盏一盏亮起来

หลังจากไฟดับ ถนนสายเก่าก็เหลือเพียงเสียงฝนและเสียงมนุษย์เท่านั้น

เจ้าของร้านขายของชำหยิบโคมไฟแบตเตอรี่ออกมาวางไว้ที่ทางเข้าประตูทีละดวง

ร้านน้ำชาที่อยู่ติดกันก็จุดโคมไฟเล็กๆ ด้วยเช่นกัน และถนนทั้งสายก็ค่อยๆ เป็นรูปเป็นร่าง

เด็กๆ แจ้งให้เจ้าของร้านทราบทีละคนไม่ให้เปิดตู้เย็นบ่อยๆ

ฝนหยดลงมาจากชายคา แต่ไม่มีใครรีบกลับบ้าน

พวกเขาจัดเก้าอี้เป็นวงกลมเล็กๆ ทีละตัว รอให้ผู้เฒ่าพูดถึงเรื่องไฟดับครั้งเก่า

ในที่สุดร้านซ่อมรองเท้าสุดถนนก็นำตะเกียงน้ำมันก๊าดเก่ามากออกมา

แสงตะเกียงจะกระจายออกไปทีละวงกลม และแม้แต่ภายใต้เครื่องหมายที่มืดที่สุดก็ยังมองเห็นได้

เมื่อไฟกลับมาทุกคนจะไม่ปิดไฟทันที พวกเขาขอบคุณทีละคน